Karamsar Sözler

Yaşadığı yerden her gün uyuyup uyandığı evden uzaklaşmak ister mi insan? Ben istiyorum. Kötü bir geçmiş hatta berbat ve geleceğe ümidi olmayan bir insanım. Ama istemiyor da değilim güzel bir hayat, mutlu günler ve iyi geçecek zamanlar. Ama neden hep istemekle kalıyor bunlar? Fazla para da gözüm yok ama fazla mutluluğu istiyorum. Bence bunlar bizim hakkımız ama neden olamıyoruz? Bazılarımız öyle gibi görünmekte ustalaşmış durumda ama kendilerini kandırmak dışında yapabildikleri de yok. Karamsar ve umutsuz geçen dakikalara bir ilacımız da yok. Ama istiyoruz değil mi daha mutlu olmak? Eminim ölene kadar da istiycez. Ve o zaman geldiğinde anlıycaz gerçeği insan mutlu olamaz hiç bir zaman. Sadece mutlu olduğunu zanneder yada kendine bunu inandırır ama olamaz ne kadar olmak istesede. En azından bunlar benim düşüncelerim ve benim sözlerim. Belki sizin hayatınız daha farklı ve iyidir benimkisi böyle...