Ara vermek

İnsan ara vermeyi bilmeli. Bazen kendisiyle alakalı sorunlarına, bazen çevresiyle alakalı tüm olumsuzluklara. İnsan ara vermeyi bilmeli ki kaybettiği o gücünü ve inancını tekrardan toplayıp artık daha iyiyim diyebilmeli. Güzel insan.. Karanlık bir odanın ışık geçirmeyen kapısını görünce kaçan olmamalı insan o kapıları açmayı denemeli. Bazen umut umutsuzlukta yatar. Kaldırmalı o umudun halsiz bedenini ve ilk önce kendini tabi zor gelir bu insana. Eline geleni, isteğine hızlı hızlı geçmeyi ve bazen ulaşılamaza ulaşıp test eder ya insan artık bu denklemi çözmeye başladık, tadı kaçtı. İşin en kötü yanı ya buna kabulleneceksin yada gerçek olanın peşinden gideceksin. İkiside birbirinden beter. Bir filmde duyduğum bir cümleyi aktarıcam sizlere ‘’öğrenmeye başladım, öğrenmeyi öğrendikten sonra.. ‘’ Siz de öğrenin ki üzülmeyin. Üzülmeyin ki üzmeyin. Duygularımı saklamayı öğrendiğimi düşünürken duygularımı kaybetmişim. İnsan acısını ve sevincini aslında içinde yaşar ya ben o süreyi en aza indirmişim ama yüzümden hiç eksilmez. Öğrenemediğim ender konulardan birisi de budur benim. Her şeye rağmen umutlu olmak. Umudumu kaybedeli çok oldu ve her kazanmayı denediğimde ben mağlup oldum. İnanın ki sorun değil. Gelecek bir sonraki dakikadan ibarettir ve inanın bir sonraki dakikada olacakları tahmin etmek hiç zor değil. Asıl ruhani kimliğimi bir kenara bırakacak olursam ben bir hiçim. Kendimi diğer insanlarla kıyaslarsam onlarda bu kimlik olmadan da hiçler ve ben bundan sıkılıyorum, bunalıyorum her gün biraz daha nefret ediyorum olduğum kişiden. Bir çok bilgiyi çöp etmek denir buna ama neden? Belki böylesi daha kolay belki de fazlasına ihtiyaç yok. Olsa da yok olmasa da yok. Zaman ilerlerken o zamanı değiştirmeye bazen bu insanın hali yok. Dedim ya ara vermeyi bilmeli insan ben bunu hiç öğrenemedim. Her aranın sonu bir yıkımdır ve bu bina çok zarar gördü. Bazen nasıl olduğumu sorduklarında yada ne düşündüğümü aklımdan geçen hep şu olur ne söylersem söyleyeyim hiç kimse asıl sorunu bilemeyecek. Ben bir dakikalık hayata sahip olan insan değilim yada bir dakikalık geçmişi olan. Karakterim güçlü değil sadece duvarlarım büyük.  Küçük olan herkesin adına.. Şimdilik bu kadarı kafi gelecekte görüşmek üzere.