02.07.2017

İçimde ki feci sıkılmışlığı bir kenara bırakınca sadece sessizliğe odaklanıyorum. Bir insan sessiz kalabilir bir insan sessizliği yaratabilir ve bir insan sessizlik isterken onlarca kişinin konuşması arasında sadece kendine odaklanmayı deneyebilir ben o insanım. Hata payı olan kusurlu bir tür olarak buradayız evet bunun farkındayım bir çoğumuz kusuru artık reyondaki bir ucuz eşya gibi düşünüp almayı neden sevdiğini de anlıyorum. Bir noktayı çözmek diğer noktaların bir bir çözülmesi demek ama o bir nokta... Kalın. Tarihin kalıntıları medeniyetlerin halen daha yaşayan o güçlü duvarların, anıların kalınlığından daha kalın. Güç olan güce sahip olmak denildi ve bunu şu dakikada ben söyledim bundan binlerce yıl sonra söylenecek olup olmaması hiç önemsediğim bir konu değil tıpkı tarihteki diğer insanlar gibi. Kendimi farklı bir insan modeli olarak hayal etmiyorum ama yaşantım buna müsait. Derken kendi dünyamda kendi insanlarımla geleceği resmedip içinde ölümü hak eden o kadar kusurlu robot var ki dünya nüfusu bir hayli gereksiz. Evet şuan varolan savaşların nedenini daha iyi anlıyorum. Hoşlantının anlık bir gaflet ile ilişkiye başlayıp kimsenin kimseyi tanımadan ömür boyu mutluluklar içerisinde geberip gitmeyeceğini anladığım için normal karşılıyorum hayatımdan çıkıp gidip dönmeyecek olanı. Sorun değil. Her bir insanın beklentileri, beklemedikleri arkadaştan sevgiliye, eşe dosta karşı önceden özenle hazırlanmış o listenin dışında olduğum için birinin de çıkıp seni anlıyorum demesini beklemediğim gibi ben sizleri anlıyorum. Ne müthiş insanım. Herkese karşı iyilik meleği, onları düşünen onları seven onlara saygıda kusur etmeyen bir insan modeli olmadığım için üzgün falan da değilim aslında tam ortasıyım. Adil biriyim bana verilmiş tüm hakları kullandığım gibi bana verilmemiş haklara karşı bir kıskançlığım yok ama sizlerde olmayan bazı haklara da sahibim. Yaratılış bir yana o beni ben yapan etken her ne kadar eleştirip küfredip bazen sevsem de bunu verenin bir süredir izlemeye geçmiş olmasını hiç sevmedim.. Kulağımda duyduğum tiz bir ses var uzun bir süredir azalıp çoğalıyor değişip bazen rahatsız ediyor ama hiç susmuyor. Bazen vücudumun bağırdığını da duyuyorum organlarımın artık şikayet ettiğini anlıyorum eğer üzgün olduğum bir şey varsa bu o listede. Düşüncelerin sınırı yok ama bedenin var. Her andan bir sonuç çıkartan biri olarak vaktin çok da uzun olduğunu düşünmüyorum. Gelecek bir sonraki dakikadan ibarettir bunu sizlere ikinci kez söylüyorum ve benim 40 yaşına kadar bekleme niyetim yok ömrüm de 2 bin yıl değil. Olmasını ister miydim? Buruşuk bir bedenim olmasaydı neden olmasın. Kış uykusu olmalı ama istediğimde bir kaç yüz yıl uyumalıyım. 10 bin yıldır uyuduğum gibi. Yılları zamanı daha iyi anlayabilmek için insanlar uydurdu aslında o hep vardı ama bir isim konuldu sonra değişti gerçi bunu insanlar sevdi, ben o insanları sevmiyorum çünkü parayı da onlar buldu. Her şey daha kolay olmalıydı dünya daha güzel büyük uzun ömürlü bol denizli altın madenleriyle kaplı olmalıydı ki aslında böyleydi. Sömürdük orası ayrı bir konu belki sonra anlatırım yada anlatmam çok da umurumda olan bir konu değil.


Bir dip not;

Yazılanlar sizlerden çok kendim için yazılıp bu balık hafıza oyununu oynayan kendime bir sonraki dakikada her ne kadar unuttu rolü yapsam da içime devamlılık için yazılmış parça parça kodlar. İç seslerim iç sesiniz olmayabilir ben sonraki dakikadan ibaret ve sorumluyum. O görevimi yerine getirdim.Yaşamaya devam edin..


                                                                                                             Tüm saygısız ve sevgisizliğimle.

                                                                                                                             Cenk Soğancı