Yalnız olmakla yalnız kalmak arasında fark vardır.

Yalnız olmakla yalnız kalmak arasında fark vardır.

Bu tweeti paylaşmıştım ve düşündüm.  Ben neden yalnız olduğumu düşünüyorum? Çevremde insan olduğunu düşünmediğim için mi yoksa çevremdekileri görmediğim mi. Aynı kişilerde bile bu ikisi sürekli değişebilir mi? İnanın bende değişiyor sizinkileri bilmesem de. Benim de bilmediklerim var aynı zamanda bilmezden geldiklerim. Beni anlamanızdan şikayetçiyim çünkü doğru bile anlamıyorsunuz. Evet haklısınız,  ben çok anlatmıyorum.  Hayatınızda ki bir insan konusunda yargıyı çok hızlı veriyorsunuz ki bunu bende yapıyorum. Yapmalıyım da. Sizden farklı olduğum konular olsa da bunu şimdilik es geçiyor idim, fakat beni tanıdığını düşünen bir çok insanın zamanla bana dönüştüğünü gördüm. Henüz beni tanımadan. Burası trajikomik kısmı aslında. Bazıları anlatmadıklarıma ihtiyaç duymayıp ilk duyduklarını hayat felsefesi olarak seçip onu yaşayanları bile gördü bu gözler. Çoğu kazançlı da oldu ‘’bir süre’’ . De olsa dememesi için birilerinin hayatından da çıktım. Bazıları zor kararlardı hatta ilk karar verdiklerim.  İnsan ilk iyi yada kötü kararlarını her zaman en yakın hissettiğinde verir ve sırf bu yüzden vazgeçilmez olandır ego. Bu dinlerden sonra şeytan oldu gerçi. Bazıları hastalık dese de her canlı varoluşun diyor, bakan yok. İçimi anlatmaya başlasam beynimi açıp birkaç saatte binlerce yıl ileriye gitmeye çalışırdınız. Öyle de bir yüzyıldayım, şansa bak. Kim diyebilirdi ki asılmışlardan daha umutsuz bir yüzyıl. Neyse başlangıca dönelim. Bu bloğun;

Hevesim kaçtı yazarken, birilerinin söylediklerini yazması için kaç yerde olmamız gerekiyor ki dünyada? Bana söyleyin. 

1