2 yıl sonrası

 Ah hayatım ve geçen yıllarım.. Sizlerden özür dileme hakkına sahip değilim çünkü kendime ve size yaşattığım her bir sonucun sebebi benim. Kendi tercihlerim. Ne diğerlerinin inandığı kaderi suçlayabilirim ne kendimi. Ben artık bunu sizin gibi çelişki gibi görmem. Muzicevi planların esiri gibi kendimi tanımlamam. Sözlerimden anlam çıkartmalarını beklediğim insanların ergenlik dönemimde inandığım gibi saf insanların artık var olduğunu sanmam.. Şunu bilirim, öylesine yaşayan insanların böylesine karşına çıkanların çektiği acıları ve hatalarını bilirim ve bunu zerre umursamam. Beni artık kim anlar? Kim neye kanar? Kim aslında gerçekten olduğu kişidir? Bu soruların cevabı beni ilgilendirmez. Ve ben bu yüzden kimseyi umursamam. Tıpkı sizin gibi.. Mutluluk peşinde koşmam sizin gibi.. Kimseye derdimi anlatamam çünkü hiç bir dertsiz beni anlamaz.. Ve hic bir çıkarı olmayan da sizi anlamaya çalışmaz.. Eh bunlar bildikleriniz, peki bilmedikleriniz? Güçlü olduğunu sananlar en güçsüz olanlar değil mi? İçine attıklarını paylaşamayanlar en çok acı çeken değil mi? İyi de ne için? Hey çocuk yaşının bir önemi yok, hislerinin geçmişin ve geçmeyen izlerin kimsenin inan umurunda değil. Onlar görüntüne yaşına önem verenler ve ne yazık ki sende buna değer biçensin. İnan ki çocuk bir gün sana biçilen bir değerin, önemin olmuycak ve bugün sahip olduğun yarın elinde olmuycak. Görüntün, sesin ve en önemlisi hislerin. Asla bugünkü olduğu gibi yarın aynı kalmıycak. Ya başını kaldır dik yürü yada göm kendini bir kuma bir gün kendine gel ve artık buna son vereceğim ve kendime geleceğim der yürü. Neyse ki bu kendine inanmadığın bir sözler serüvenü.  İnan bir önemi yok.. Her geçen saniye öldüğünün ve ve çevremdekilerinin öldüğünün farkında olup onları kendinden önde tutmadığının gerçeğini sana hiç bir tanrı kabul ettiremez. Kabullen sadece ve sade yürü. Neysen o olmaya devam et çünkü elinde kalan tek kozun bu. Sen değişemezsin ve gelişemezsin. Bazıları için inanç olan şey senin gözünde basit olandır. Peki kaçı gerçekten hayatına aldıkların ve kattıklarındır? Hiç sordun mu kendine ben aslında ne kadar kattım içimdekilerimi en sevdiklerime? Düşündüğün kadar varsın.. Varsın da aklındaki kadarsın. Neyseki sen çocuk bunu da umursamazsın.. Merak etme diğerlerinden farksızsın..