Zamanın getirisi

 Ah blog.. Bazen eski bir dost bazen eski bir düşman olursun benim için, lakin ben hep galip geleceğime inananım kendiyle olan bir savaşa.  Yılların kattığı ve aldığını düşünürsem ne benden bir şey aldı ne kattı. Plan yapan insanları izledim, idealleri için çabalayanları ama yaşam bir matematik olmadı hiç. Ne kesinliği vardır ne kestirilebilir bir yanı. Bunun bilincinde olan çok az insan olsa da bunun karmaşasında kaybolmuş tarafta bulunmayı tercih ettim hep. Yazmak güzel okumak da öyle ama anlayanı arar tüm yazarlar. Henüz kendini tanımamış yargılamamış insanların fikirlerine ihtiyaç duyarız ya bu en kötüsü.. Hey merak etme sende aynı kefedesin:) Anladığını sandığın her bir insan ya seninle benzer geçmişe sahip yada sen egoistsin. Çünkü ben hep en anladıklarım ve tanıdıklarımda yanıldım. Eminim ki hepimiz öyleyiz. İyi hislerin fikirlerin çıkarsız ilişkilerin bir anlamı olmadığını ne yazık ki bir süre sonra kabullenmek zorunda kalıyoruz. Ben bu saçma düzeni bu zihmimle ne anlayabildim ne de yorumlayabildim. Ve şuan bunları yazarken en sevdiğim havadayım fırtınalı bir hava ve çakan şimşekler.. Ben bu hava ile varım çünkü eski çağ mantığı gibi düşünürüm. "Yukarılar da büyük adamlar var ve galiba onları kızdırdık" Bu hava beni kendime getirir. Yıllar geçtikçe burada paylaştığım iç seslerimi de bir kaç yılda bir okusam da bende anlayamadim hala kendimi. Şey gibi.. Bir çok yola yetisi olup hiç birini secemeyen ve içinde boğulan bir beden. Bedeni idare etmek yada sınırlarını bilmek zor değil ama ruh? İşte o çok karmaşık. Kendiyle celiskide. 

Bir söz vardır insan kazanmak zordur ama silmek kolaydır. Ben hep bu sözü yapan oldum ve eminim bazılarınız bundan nefret ederseniz bu yaptığın doğru değil dersiniz ama bir yalandan doğmaz mı diğer yalanlar? Ve size karşı bir çıkarı olmayandır sizi bir yanlışınız yüzünden silenler. Aslında sizin için iyi olandı o insan. Ama biz deriz ki kendi bilir.. Bunu diyen kendinden vazgeçen ama bunu asla fark etmez. Yaşadığı coğrafya, kendi kişisel gelişimi ve yetimi ne yazık ki ulkemdeki nüfusun 4 de 3 ünde bir doğu ülkesinden farksız. İstediğimiz gibi giyinmemiz değil konu istediğimiz gibi olamıyor olmamız.. Neyse konu derin ben ise daha derinim. Sevdiğim rapçi kolera der ki bu dünya fazla duygusala. Bende hak vererekten şunu derim duygularımızı öldürdü duygulu görünen duygusuzlar ve bizse hep bir ümit yaşamaya çalıştık. Pes ettiğimiz de suçlu biz olamayız. Vazgeçtiğimiz de inancımızı yitirdiğimiz de biz suçlu olamayız. Çünkü inanç içten gelir ve birileri bunu yok ederse suçlusu biz olmayız.

Bir kaç yıl sonra görüşmek üzere insanlık.. Yaşamaya devam ediyorum yasamak için 🤫