Sıkıldığınız oluyor mu?

 Sizinde sıkıldığınız oluyor mu insanlardan, doğadan, hislerden ve hissizlikten. İzlediğiniz insanların davranışlarından, anlamsız hareketlerinden hiç kimse ile oturup gerçek bir sohbet edemiyor olmaktan. 

Küfürsüz konuşamayanlardan, kendilerini ifade edemeyenlerden, güzellik ve makyajdan ibaret olanlardan, pohpohlanmadığında o ortamdan uzaklaşanlardan ellerindeki tek yetkinlik moda tasarımının esiri olanlardan.. 

Ülkemdeki cahalete kapılmış sürüden, yıllardır süren koltuk sevdalılarından ve bunu göremeyen halkın içinde yaşıyor olmaktan tek ufku alacağı bir ev, belki araba olandan tüm dünyayı yaşadığı şehirden ibaret sananlardan..

Dedikodusuz yaşayamayan ve birilerinin arkasını konuşmayı bıraktığı an kelam edecek lafı olmayandan. Sahte gülüşlerden çıkarcı olanlardan, yapmacık ve rol yapanlardan kendi çapında oyuncu olanlardan.. 

Kendini kendince sebeplerden kullandıranlardan, aslında yaşamıyor olanlardan, dışı parlak boyalarla kaplı ama içi simsiyah kir tutmuş olanlardan.. 

Aslında detaylı ve uzun yazacaktım diye düşünürken anlaşılmıyor olmaktan yada üf ne diyor be diyenlerden.. Bu dünyada yada bu yüzyılda olmayı tercih etmesemde şuanda burada oluyor olmamdan. Değmeyeceğini düşündüğüm ne varsa halen daha düşünüyor olmaktan. Bir umut dediğim günden bu yana yaşıyor olmaktan ve çakmaktaş misali ayaklarımla bu taş arabayı sürüyor olmaktan benim gibi bu hisleri yaşarken sıkıldığınız sizinde oluyor mu? 

Benimki sanırım artık sıkılmanın ötesi. Belki hak ettiğimden belki bunu hak görmemden. Yalandan kurulu bir yaşamdansa ben buna kabulum ama vardır illaki bu durumdanda sıkılanlar...